ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΌΣΜΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΊΠΤΕΙ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΌ,
ΕΣΎ ΈΛΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΚΑΛΙΆΣΟΥΜΕ.

Το Healing Marks είναι μια προσβάσιμη και συμπεριληπτική πρωτοβουλία, αφιερωμένη στον επαναπροσδιορισμό της ομορφιάς, στην προώθηση της αυτοαποδοχής και στην δημιουργία μιας πλατφόρμας όπου οι άνθρωποι μπορούν να διεκδικούν ίσες ευκαιρίες για όλες, όλους και όλα. Μέσα από φωτογραφίες και βίντεο, το έργο φωτίζει τις ιστορίες ανθρώπων με ουλές και σωματικές διαφορετικότητες που διαμορφώθηκαν από τις εμπειρίες και τις προκλήσεις τους – δίνοντας τους βήμα για να ακουστεί η φωνή τους!

Από που εμπνευστήκαμε το Healing Marks; Είμαστε μια ομάδα από άτομα με “σημάδια” στα σώματα μας, επειδή έχουμε βιώσει ατυχήματα, έχουμε υποβληθεί σε χειρουργεία, έχουμε αυτοτραυματιστεί και ταυτόχρονα έχουμε βιώσει κακοποίηση και αποκλεισμό λόγω των σημαδιών μας. Έτσι, νιώσαμε ότι χρειαζόμασταν το Healing Marks, τόσο για εμάς, όσο και για τον κόσμο που το αγκάλιασε και έμαθε μέσα από αυτό την αποδοχή στο “ξένο”.

Το logo του Healing Marks, το οποίο δείχνει με μαύρες γραμμές το πίσω μέρος της πλάτης ενός ανθρώπου. Σε όλες τις γραμμές είναι εμφανέστατες καφέ ουλές αλλά και κόκκινα σκούρα τριαντάφυλλα ανθισμένα δίπλα ή επάνω σε αυτές. Δίπλα από το σχέδιο αναγράφεται το Healing Marks με καλλιτεχνικά μαύρα γράμματα.

Κετιόνα Μαλόλλη

Η Κετιόνα Μαλόλλη αντιμετώπισε μια σημαντική αλλαγή στη ζωή της λόγω οστεοσαρκώματος, που την οδήγησε σε ακρωτηριασμό του ενός της χεριού. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, βρήκε νέους τρόπους να εκφράζεται, να φροντίζει τον εαυτό της και να αγαπά το σώμα της. Σήμερα, μοιράζεται την εμπειρία της, προωθώντας την αποδοχή και την αυτοπεποίθηση.

Γεωργία (Jo) Καλτσή

Η ζωή της Γεωργίας Καλτσή άλλαξε μετά από ένα ατύχημα που επηρέασε τον τρόπο που κινείται. Αντιμετώπισε προκλήσεις στην προσβασιμότητα και στη νοοτροπία των ανθρώπων, αλλά συνέχισε να διεκδικεί τον χώρο της. Σήμερα, μιλά για την αυτονομία, την πρόσβαση και την ελευθερία επιλογών, τονίζοντας πως το ζήτημα δεν είναι η βλάβη, αλλά τα εμπόδια που δημιουργεί η κοινωνία.

Γιάννης Κολέτσος

Το 2019, ο Γιάννης Κολέτσος βίωσε μια τραυματική εμπειρία που επηρέασε την καθημερινότητά του. Χρειάστηκε να ξαναμάθει βασικές κινήσεις, να δουλέψει τη μνήμη και την ισορροπία του, ενώ παράλληλα ήρθε αντιμέτωπος με κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από τη βλάβη. Σήμερα, η ζωή του συνεχίζεται μέσα από μια διαδικασία προσαρμογής και εξέλιξης, ανακαλύπτοντας νέους τρόπους να αλληλοεπιδρά και να φροντίζει τον εαυτό του.

Νικολέττα Παυλοπούλου

Η Νικολέττα Παυλοπούλου είναι ψυχολόγος και λάτρης του θεάτρου, με πάθος για τις ιστορίες και την ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Ζει με αριστερή ημιπληγία, μια βλάβη που της έδωσε μια διαφορετική ματιά στον κόσμο. Αντιμετώπισε προκλήσεις και κοινωνικά στερεότυπα, αλλά μέσα από την ψυχολογία και το θέατρο έμαθε να αγκαλιάζει το σώμα της. Σήμερα, προωθεί την ενημέρωση και την αλλαγή οπτικής απέναντι στη διαφορετικότητα, τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Μάρτιν Χουλιαρά

Το/Ο Μάρτιν Χουλιαρά είναι καλλιτέχνης με ενδιαφέρον για τον προγραμματισμό, που ζει με τον σύντροφό του και τα κατοικίδιά τους. Πρόσφατα προχώρησε σε μαστεκτομή, μια επιλογή που βελτίωσε την καθημερινότητά του και ενίσχυσε τη σχέση του με το σώμα του. Η εμπειρία του αναδεικνύει τόσο τη σωματική όσο και την κοινωνική πλευρά της μετάβασης, από την αποθεραπεία μέχρι τις προκλήσεις της καθημερινότητας. Για το Μάρτιν, η αυτοαποδοχή είναι μια δυναμική, εξελισσόμενη διαδικασία.

Γρηγόρης Χρυσικός

Ο Γρηγόρης Χρυσικός ζει με τετραπληγία μετά από ένα ατύχημα το 2017. Η εμπειρία του τον βοήθησε να κατανοήσει πως η αναπηρία δεν ορίζεται από τη βλάβη, αλλά από τα εμπόδια που θέτει η κοινωνία. Για να αλλάξει τις αντιλήψεις γύρω από την αναπηρία, δημιούργησε την κοινότητα Cool Crips, μια πλατφόρμα που αποδομεί στερεότυπα με χιούμορ και κριτική. Μέσα από τη δράση του, διεκδικεί μια κοινωνία όπου η διαφορετικότητα δεν είναι θέμα εντυπωσιασμού, αλλά αποδοχής.

Mαρία Kαΐπή

Η Μαρία Καΐπή είναι software developer και ζει στην Πάτρα. Γεννήθηκε με σύνδρομο Holt-Oram, που επηρεάζει την ανάπτυξη των άνω άκρων, αλλά μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον αποδοχής και ανεξαρτησίας. Έμαθε να βρίσκει λύσεις στις καθημερινές προκλήσεις, κάτι που την οδήγησε στη μηχανική. Αντιμετωπίζει τα κοινωνικά στερεότυπα με λογική και χιούμορ, τονίζοντας τη σημασία της ανατροφής και των προτύπων στη διαμόρφωση της αυτοεικόνας.

Λευτέρης Μαύρης

Ο Λευτέρης Μαύρης είναι μηχανικός υπολογιστών και αθλητής του πίνγκ πόνγκ. Ζει με αρθρογρύπωση, μια κινητική βλάβη που επηρεάζει την καθημερινότητά του, αλλά τον έχει μάθει να βρίσκει πρακτικές λύσεις και να προσαρμόζεται. Αντιμετώπισε κοινωνικές προκλήσεις και στερεότυπα, αλλά μέσα από την αυτοαποδοχή και την υποστήριξη του περιβάλλοντός του, έμαθε να νιώθει άνετα με τη διαφορετικότητά του. Για εκείνον, οι ουλές του είναι μέρος της πορείας του και της δύναμής του.

Δανάη Τέσσα

Το Δανάη Τέσσα είναι non-binary άτομο που ζει στην Αθήνα και δραστηριοποιείται στη μη τυπική εκπαίδευση. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον γεμάτο στερεότυπα για την εικόνα του σώματος, κάτι που επηρέασε την αυτοαντίληψή του από μικρή ηλικία. Πέρασε από διάφορες αλλαγές, μέχρι που συνειδητοποίησε ότι η αποδοχή δεν έρχεται από την αλλαγή του σώματος, αλλά από την αποδοχή του όπως είναι. Σήμερα, βλέπει το σώμα του ως έναν καμβά εμπειριών και επιλέγει να ζει αυθεντικά, πέρα από τα κοινωνικά καλούπια.

Κωνσταντίνα Αλεξανδρίδου

Η Κωνσταντίνα Αλεξανδρίδου είναι παιδαγωγός της ένταξης και υποψήφια διδάκτορας με ειδίκευση στην αναπηρία στην εκπαίδευση. Ζει με εγκεφαλική παράλυση και κινείται είτε με μπαστούνι είτε με αναπηρικό αμαξίδιο, ανάλογα με τις συνθήκες. Έχει βιώσει τόσο προνόμια όσο και αποκλεισμούς λόγω της εμφάνισής της, κάτι που την οδήγησε σε μια βαθύτερη κατανόηση των αντιφάσεων της κοινωνίας απέναντι στην αναπηρία. Μέσα από την αυτοπαρατήρηση και τη σύνδεση με αποδοτικά περιβάλλοντα, ανέπτυξε μια θετική σχέση με το σώμα της. Σήμερα, αγωνίζεται για μια εκπαίδευση και μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς.

Γιάννης Βίτσος

Ο Γιάννης Βίτσος είναι απόφοιτος δημοσιογραφίας, τραγουδιστής και queer ακτιβιστής. Ζει με οπτική βλάβη λόγω ρετινοβλαστώματος, αλλά οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισε δεν αφορούσαν την όρασή του, αλλά τις κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από την αναπηρία και τη διαφορετικότητα. Δραστηριοποιείται ενεργά για την ορατότητα της αναπηρικής και LGBTQ+ κοινότητας, προωθώντας τη συμπερίληψη και την αποδοχή. Για εκείνον, η αυτοαγάπη και η διεκδίκηση χώρου είναι αναγκαίες επιλογές σε έναν κόσμο γεμάτο στερεότυπα.

Πατρίτσια Τόσκα

Η Πατρίτσια Τόσκα είναι φαρμακοποιός, μουσικός και ηθοποιός με σπουδές στο musical theatre. Ζει με παραπληγία από τη γέννησή της και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει δεν αφορούν τη βλάβη της, αλλά την έλλειψη προσβασιμότητας στην καθημερινότητά της. Εστιάζει επίσης στις κοινωνικές αντιλήψεις γύρω από τα ανάπηρα άτομα, ειδικά τις γυναίκες, και στα στερεότυπα που συνοδεύουν την εμπειρία της. Για εκείνη, το σώμα της είναι ένας σύντροφος στη ζωή, με τον οποίο χτίζει μια σχέση βασισμένη στην κατανόηση και τον σεβασμό.

Ξανθή Κυριακοπούλου

Η Ξανθή Κυριακοπούλου είναι απόφοιτη Ψυχολογίας, ακτιβίστρια και ενεργό μέλος της αναπηρικής κοινότητας. Ζει με μαιευτική παράλυση τύπου Erb, μια βλάβη που επηρεάζει την κινητικότητα και προκαλεί χρόνιο πόνο. Έχει βρεθεί αντιμέτωπη με τις αντιφάσεις της κοινωνίας απέναντι στις αόρατες αναπηρίες, αλλά μέσα από τον ακτιβισμό και την τέχνη βρήκε τρόπους έκφρασης και σύνδεσης. Για εκείνη, το σώμα της είναι κομμάτι της ταυτότητάς της, όχι κάτι που πρέπει να αλλάξει, αλλά κάτι που της δίνει δύναμη να διεκδικεί και να υπάρχει με τον δικό της τρόπο.

Μάριος Ζντράγκας

Ο Μάριος Ζδράγκας είναι επιχειρηματίας και ιδρυτής ενός 360 digital agency. Το 2012, ένα ατύχημα τον οδήγησε σε σοβαρούς τραυματισμούς και μια μακρά περίοδο αποκατάστασης. Παράλληλα, αντιμετώπισε γραφειοκρατικά εμπόδια, με την υπόθεσή του να εκκρεμεί για χρόνια στα δικαστήρια. Το ατύχημα έγινε σημείο καμπής, οδηγώντας τον να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές του. Σήμερα, βλέπει τις ουλές του ως μέρος της ιστορίας του και μιας νέας αρχής.

Ρωμίνα Ριζοπούλου

Η/Το Ρωμίνα Ριζοπούλου είναι 19 ετών, ασχολείται με το θέατρο και το κλασικό τραγούδι, ενώ αγαπά τη συλλογή μανιταριών και τη δημιουργία τέχνης με αυτά. Τα σημάδια στο σώμα του είναι μέρος της προσωπικής του διαδρομής, αντανακλώντας εμπειρίες που επηρέασαν τη σχέση του με τον εαυτό του. Έχει βιώσει βλέμματα και σχόλια που αναδεικνύουν πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει το σώμα ως κάτι προς κρίση. Μέσα από την ψυχοθεραπεία και τη στήριξη του περιβάλλοντός του, έχει επαναπροσδιορίσει τη σχέση με το σώμα του, βλέποντας τα σημάδια του ως κομμάτι της ανθεκτικότητας και της αυτογνωσίας του.

Αναστασία Τασούλα

Η Αναστασία Τασούλα, δημιουργός του Healing Marks και της ΑΜΚΕ Be Visible Be YOU, ζει με κυστική ίνωση και το 2019 έγινε το πρώτο άτομο στην Ελλάδα με τη νόσο που υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση πνευμόνων και επέζησε. Η εμπειρία της άλλαξε ριζικά τη ζωή και το σώμα της, οδηγώντας την στη δημιουργία χώρων ορατότητας και διεκδίκησης για ανάπηρα άτομα. Σήμερα, μιλά για το στίγμα της κυστικής ίνωσης, τις προκλήσεις της ιατρικής περίθαλψης και την ανάγκη να ακουστούν ιστορίες που συχνά μένουν αόρατες. Οι ουλές της είναι σημάδια αλλαγής, δύναμης και ζωής.

Και για το κλείσιμο...

Αρχισυνταξία/Φωτογραφία: Αναστασία Τασούλα
Κινηματογράφηση/Μοντάζ: Αλεξάνδρα Αλεξανδρίδου
Μοντάζ trailer: Χρυσάνθη Χρηστάκη
Υποτιτλισμός/Μεταγλώττιση: Νόνη Χριστοδουλοπούλου
Υπεύθυνη Προώθησης: Αλεξάνδρα Γριβέα
Υπεύθυνες Έκθεσης: Αλεξάνδρα Σεβαστάκη και Τζένη Σταυροπούλου
Δημιουργία Προσβασιμότητας Έκθεσης: Γιάννης Βίτσος
Έμπνευση: Φιλιώ Σιδηροπούλου

💕

Το Έργο συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης μέσω του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης.

Το logo του Healing Marks, το οποίο δείχνει με μαύρες γραμμές το πίσω μέρος της πλάτης ενός ανθρώπου. Σε όλες τις γραμμές είναι εμφανέστατες καφέ ουλές αλλά και κόκκινα σκούρα τριαντάφυλλα ανθισμένα δίπλα ή επάνω σε αυτές. Δίπλα από το σχέδιο αναγράφεται το Healing Marks με καλλιτεχνικά μαύρα γράμματα.
Λογότυπα του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και του Ευρωπαϊκού Σώματος Αλληλεγγύης